نجيد ( 1312 ) كيومرث مهدوى ، كه در شعر نجيد تخلص مىكند ، در سال 1312 هجرى شمسى در كرمانشاه از مادر زاد . پدرش مرتضى مهدوى ، روزنامه آيينهء روز را در كرمانشاه منتشر كرد و رياست انجمن ادبى آن شهر را عهده‌دار بود . نجيد تحصيلات خود را تا سوم متوسطه در زادگاهش فراگرفت و پس از انجام خدمت نظام‌وظيفه ، دورهء دوم متوسطه را نيز به پايان رسانيد . در سال 1332 به تهران عزيمت كرد و وارد دانشكدهء ادبيات شد و در رشتهء فلسفه و علوم تربيتى به تحصيل ادامه داد و به دريافت ليسانس نايل آمد . نجيد از سال 1327 به سرودن شعر پرداخت و بيشتر در زمينهء غزلسرايى كار كرد . در سال 1334 نخستين مجموعهء اشعار خود را به نام " عشق جاويدان " طبع و منتشر ساخت و در اكثر جلسات انجمنهاى ادبى تهران شركت كرد و آثارش در مطبوعات انتشار يافت و مجموعهء ديگرى از اشعارش به نام " گذشته‌ها " چاپ شده است . مهرگياه كاتشى افروختم بهر تو دامانم گرفت * دست دامنگير من آخر گريبانم گرفت قهر خشم‌آلود من مهر تو را زايل نساخت * بلكه مهرت شد گياهى ريشه در جانم گرفت گرچه مهرويان به گردم با نياز آيند باز * وين عجب يارى دگر غير از تو نتوانم گرفت آه هستىسوز من گر سوخت بنياد تو را * شعلهء مردافكنش در بيخ و بنيانم گرفت با چنين آتشفشانى سر نمىآرم فرود * آتش اين سركشيها گرچه دامانم گرفت شاعر شوريدهء شهرم « نجيدم » گوشدار * من نه آن باشم كه بتوان سهل و آسانم گرفت